The Israeli government recognized the deaths of one and a half million Armenians during World War I as genocide for political reasons, and Armenia is not even the intended addressee
İsrail hükümeti, I. Dünya Savaşı sırasında bir buçuk milyon Ermeninin ölümünü siyasî nedenlerle soykırım olarak tanıdı ve Ermenistan burada asıl muhatap bile değil. Başbakan Paşinyan, ülkesinin Ermeni soykırımının tanınmasını siyasî
"Her gün posta kutumu kontrol ediyorum ama Yüce Allah’tan bunu doğrulayan bir mektup bulamadım." Profesör Yeshayahu Leibowitz, kendisine Siyonist devleti "Kurtuluşumuzun Filizlenmesinin Başlangıcı" olarak görüp
“Every day I check my mailbox, but I have not found a letter from the Almighty confirming it.” That was Professor Yeshayahu Leibowitz’s reply when I asked whether he
“Eğer devlet, şerefi uğruna insanları, askerleri gönderiyor ve onlar da insanları öldürüyorsa, bu caiz midir? Bu resmen cinayettir. [Hükümet] cinayete teşvik ediyor. Yaptıkları şey budur. Savaşları hayat kurtarmak için değil,
“If the state sends people, soldiers, for the honor of the state, and they kill people, is that permissible? It is plain murder. They [the government] incite murder. This is
Aharei mot – Kedoshim (Levililer 16:1 – 20:27)
Bu haftalık okuma "Ölümden Sonra" başlığını taşıyor ve Harun'un iki oğlu Nadav ve Avihu'nun ölümüne atıfta
Aharei mot – Kedoshim (Leviticus 16:1 – 20:27)
This weekly reading is titled “After the Death” and begins with a reference to the death of Nadav and Avihu, two sons
Pesah bayramının ortasında bir sinagog bombalanıyor. Bu, ilk bakışta Yahudi karşıtı bir eylem olarak görülebilirdi. Aksini iddia eden çok az kişi olurdu, tabii ki bombalama İsrail Hava Kuvvetleri tarafından gerçekleştirildiyse
A synagogue is bombed in the middle of Passover. This would be, prima facie, an antisemitic act. Few would argue otherwise—unless, of course, the bombing was carried out by
İnsanlar geçmişte çektikleri acıları hatırladıklarında, bu hafızanın kendilerine ahlaki bir berraklık verdiğine sık sık inanırlar. Ancak Siyonizm tarihi, zulüm hafızasının aynı kolaylıkla kendini haklı görme ve cezasızlık duygusunun kaynağına dönüşebileceğini
People that remember their past suffering often believe that memory gives them moral clarity. Yet the history of Zionism shows that the memory of persecution can just as easily be
