Birkaç hafta önce Berlin’de bir arkadaşım, Gazze’deki soykırımın etkileri üzerine tartışırken “Bir zamanlar Yahudi olmak havalıydı” demişti. Ve gerçekten de, 44 yıllık ömrümde, Yahudi olmak hiç bu kadar karmaşık olmamıştı, bilhassa kamuoyu önünde iseniz.
Emmy ödül töreninde ödülünü alırken Hannah Einbinder, “Yahudi bir birey olarak Yahudileri İsrail’den ayırmak zorundayım. Dinimiz ve kültürümüz, bu tür bir etno-milliyetçi bir devletten ayrı, önemli ve uzun süredir var olan bir kurumdur” demişti. İsrailli şef Ilan Volkov, BBC Proms performansının sonunda yaptığı konuşmada “Aylardır her gün kalbimde büyük bir acı var. İsrail’den geldim, orada yaşıyorum. Orayı seviyorum. Orası benim evim. Bunun daha fazla devam etmesine izin veremeyiz. Geçen her dakika milyonlarca insanın hayatını tehlikeye atıyor” dedi. Bu sırada, Münih Filarmoni’nin konseri, şefi İsrailli Lahav Shani’nin hükümetinden (benim de hükümetimden) “kesin” bir şekilde ayrışmaması sebebiyle Ghent Flanders Festival organizatörleri tarafından iptal edildi.
Yüzyıllardır, antisemitler, Yahudilerin tüm ülkeleri perde arkasından kontrol ettiğini ve bu ülkelerin liderlerini kendi çıkarları için manipüle ettiğini iddia etti. Yahudiler açgözlü, sadakatsiz ve cani olmakla suçlandı, özellikle çocuklara karşı. Bugün Siyonist rejim, Gazze’deki soykırımı sürdürmek için gösterdiği çabayla, Yahudilere yönelik tüm asılsız antisemit suçlamaları gerçeğe dönüştürmeye kararlı gözüküyor. Siyonistler en az 20 bin Filistinli çocuğu doğrudan saldırılarla öldürdü, on binlerce çocuğu ise hastalık, açlık ve susuzlukla ölüme götürüyor. Önemli küresel güçler, teknoloji devleri, anaakım medya üzerindeki etkilerini, İsrail vahşetine muhalefet edenleri susturmak için kullanıyorlar.
BBC, New York Times ve diğerlerinin yaydığı, tüm gazetecilik standartlarını alaşağı eden asılsız Siyonist propagandaya, Google, Microsoft ve diğerlerinin Gazze soykırımındaki aktif rolüne, kendi vatandaşlarının çıkarlarına olmamasına rağmen ve hatta kendi vatandaşları Gazze’de İsrail tarafından öldürülmüşken ABD, İngiltere ve Almanya’nın Siyonist kana susamışlığı durdurmaya yönelik her girişimi engellemesine bakınız. Bu arada, gerçek bir kariyer yapmak yerine (günlük epey yüksek bir ödeme karşılığında) Gazze’de Filistinlileri öldürerek ve evlerini yıkarak para kazanan askerler Siyonist orduda güç kazanıyor.
Bunları daha kötü yapan şeyse, Siyonistlerin tüm bu akıl almaz suçları Yahudi halkı adına yaptığını iddia etmesi. Ve başardılar. Antisemitizm dünya çapında artıyor, Siyonistler bunu kasıtlı olarak soykırıma ve apartheid rejimine meşru anti-Siyonist itirazlarla bir tutuyorlar.
Siyonist rejime yönelik haklı eleştirilerin sahte antisemitizm iddialarıyla susturulmaya çalışılması da, Siyonistlerin antisemitlerle çıkarlarının örtüşmesi de yeni şeyler değil. Bundan 20 yıl önce, Yahudilerin “buraya ait olmadıkları için” Avrupa’da yeri olmadığını iddia eden ateşli bir Siyonistle Berlin’de yaptığım sohbeti anımsıyorum. Birçok Siyonist bu iddiayı tekrarladı ve bu algı Nazilerin 1930’larda yükselişine Siyonistlerin verdiği tepkiyi şekillendirdi, Avrupa’da katliama uğrayan Yahudi mültecilerin Filistin dışında bir yere göçünü engellemek de buna dahil.
Siyonistler tarafından şekillendirilen, çeşitli kurum ve ülkelere dayatılan, sıkça kullanılan ve haklı bir şekilde eleştirilen IHRA antisemitizm tanımının bizzat kendisi antisemittir. Tanım, doğru bir şekilde Yahudileri Siyonistlerin eylemlerinden ötürü suçlamanın antisemit olduğunu belirtiyor fakat tanımın daha geniş kısmı Siyonist rejimi eleştirmenin neden antisemit yani Yahudi karşıtı olduğu ile ilgileniyor, böylelikle Siyonist suçların sorumluluğu tüm Yahudilere yükleniyor.
23 aylık soykırımda değişen şey, Siyonistlerin antisemit fantezileri gerçeğe dönüştürme çabasında başarıya ulaşmış olmaları. Bugün, dünyanın her yerinde neredeyse tüm Yahudilerin, Siyonistlerin suçlarına karşı durduklarını belirtmesi ya da sonuçlarına katlanması gerekiyor. Dünyanın her yerinde antisemitler, haklı olduklarını düşünüyor, Birçoğu ise, katil Siyonist rejime verdikleri (ve ondan aldıkları) destek sayesinde, bizzat yaydıkları antisemitizmi inkar edebiliyor.
Siyonist görüş, dünyayı Yahudiler için güvenli olmayan bir yer olarak sunmaya dayanıyordu, böylelikle rejimlerinin Yahudiler için yegane güvenli alan olduğu iddiasını meşrulaştırıyorlardı. Şimdi, Gazze soykırımı ve on binlerce Filistinlinin korkunç bir şekilde öldürülmesiyle dünyanın büyükçe bir kısmını Yahudilere karşı düşmanca bir tutum içine sokmayı başarıyorlar, yeni göçmenlerin akışını sağlıyorlar ve ahlaki gerekçeler açısından konumlarını güçlendiriyorlar. Dolayısıyla, soykırımcı Siyonist rejimi ortadan kaldırmak için mücadele etmek, Siyonizmin özünde antisemit olduğu ortaya sermeyi ve Yahudi halkını temsil etme iddialarını reddetmeyi de içermeli.
Çeviri: Ozan Ekin Gökşin
Fotoğraf: Mahmud Hams/AFP
