Her yazarın bir meskeni vardır gibi gelir bana. Nereye giderse gitsin, dünyanın öbür ucundayken bile “o yerde” atar kalbi. Sait Faik, bugün bile Burgazada’sında, elinde kağıt kalem Bayraktepe’de
Fayton sesi ilk anılarımdan biri olmalı. Bir yaz sabahı odamın açık penceresinden uykumun arasında duyduğum at nallarının Arnavut kaldırımı döşeli yollarda çıkardığı ses, koşumların tıngırtısı, kampana sesi, faytoncunun “heyyop” narası.
Kaynak: medium, Albert Berk Toledo, Kasım 2021
New York’ta şimşekler çakıyordu. Tüm dünyayı savıp savuran salgın, beni de evime kapatmıştı. Ambulans sesleri durmuyordu ama ben kendi çöplüğümde huzurluydum.
Bir
Ada, sadece çocukluk yazları Büyükada’da geçen benim için değil, genel anlamda çocuklukla özdeşleşen bir yer. Çocukken adaya gelince bambaşka bir hayat tarzına geçmiş olurduk. Okul kapanınca adaya çıkar -bazen
